Odkażanie szklarni i tunelu siarką – stary sposób dezynfekcji osłon

Odkażanie osłon dwutlenkiem siarki

Jest to stary sposób gazowego odkażania szklarni i tunelów, w którym wykorzystuje się nawóz siarkowy połączony choćby z saletrą potasową bądź nadmanganianem potasu celem wywołania reakcji termicznej, efektem którego po podpaleniu jest wydzielanie się toksycznego dla grzybów i szkodników (w tym człowieka) gazu jakim jest dwutlenek siarki. Proces odkażania oparami wykonuje się w temperaturach plusowych, powyżej 10 stopni Celsjusza. Poleca się, aby uprzednio zwilżyć powierzchnię gleby, w tym można (lub nie) ją wcześniej przekopać, ale także warto zwilżyć materiał użyty na osłony (szkło, folię, pleksę) przed gazowaniem.

Polecamy naszą najnowszą książkę

Miejski ogród. Uprawa warzyw i ziół na balkonach i tarasach.

Marzysz o warzywach z własnej uprawy, ale nie masz ogrodu? Mieszkasz w bloku i wydaje ci się, że nie możesz uprawiać ziół? Autorzy tej książki udowadniają, że warzywa i zioła można uprawiać prawie wszędzie! Dodatkowo pokażą Ci, jak zamienić balkony, tarasy i parapety w ogródki! Ten poradnik wprowadzi Cię w tajniki miejskiego ogrodnictwa.

Kup teraz

Uwaga: zdarzały się przypadki pożarów tuneli foliowych. Należy pamiętać, że siarkowanie tuneli skraca okres żywotności folii - należy więc rozważyć sensowność takiego zabiegu, ewentualnie wykonywać go raz na 2-3 lata.

Uwaga: zamiast siarki można wykorzystać wiele innych skutecznych i bardziej bezpiecznych sposobów (np. kwas podchlorawy, mydło potasowe, preparaty do dezynfekcji na bazie alkoholu), zwłaszcza, że tanie folie mogą być wrażliwe na opary dwutlenku siarki. Stosując siarkę warto mieć profesjonalną folię na tunelu, najlepiej z powłoką odporną na ten gaz.

Jaka dawka?

Średnia dawka spalanej siarki: 15g/m3 pomieszczenia lub 2 kg/100 m2. Średnie dawkowanie rozpałki na 1 kg siarki: 50 g saletry potasowej lub 20 g nadmanganianu potasu. Gdy potrzebna jest mniejsza lub większa ilość to na zasadzie proporcji łatwo dawki przeliczyć.

Podpalanie mieszanki

Sam proces podpalania musi być bezpieczny, dlatego stosuje się podkładki np. z blachy lub płyt betonowych na których ustawia się metalowe pojemniki, w których tworzy się mieszankę siarkowo-potasową. Po podpaleniu (np. dodając nieco alkoholu lub denaturatu) natychmiast się ucieka z pomieszczenia zamykając szczelnie drzwi tunelu/szklarni. Proces gazowania powinien trwać kilka godzin, w tym absolutnie nie wolno w pobliżu przebywać człowiekowi oraz zwierzętom.

Uważaj na opary - są niebezpieczne!

Opary dwutlenku siarki są silnie trujące, dlatego też kto nigdy tego nie robił nie powinien przeprowadzać tego procesu. Jest niebezpieczny. Po zakończeniu gazowania całą szklarnię/tunel należy przewietrzyć nie wchodząc do wnętrza w tym czasie przez kilkanaście godzin. Muszą wszystkie opary zostać wywiane z wnętrza przez ruch powietrza. Nie warto ryzykować swoim zdrowiem, a nawet życiem jak się nie ma doświadczenia z podpalaniem siarki.

Decydując się na użycie siarki do odkażania trzeba pamiętać, że przyczynia się ona do zakwaszenia gleby. Po siarkowaniu za pomocą pH-metru należy zatem sprawdzić odczyn gleby. Nieuregulowane pH gleby w uprawach pod osłonami może szkodzić roślinom, ale i życiu mikrobiologicznemu w glebie, dlatego regularne badanie odczynu powinno być standardem. Z tego powodu w sklepiku DIONP są choćby kwasomierze, aby nie tylko uczyć o badaniu gleby, ale zaproponować konkretne rozwiązania. O tym jak w warunkach domowych zbadać pH gleby informujemy TUTAJ.

Siarka nie jest aż tak skuteczna jak się podaje

Odkażanie osłon siarką uważa się za bardzo skuteczny sposób na pozbycie się części patogenów i szkodników ale trzeba mieć świadomość, że opary dwutlenku siarki nie są aż tak skuteczne jak się często je wychwala. Przykładowo, nie są w stanie głębiej spenetrować podłoża w którym się ukrywają choćby szkodniki glebowe (drutowce, rolnice, pędraki), czy też gdzie znajduje się grzybnia i zarodniki przetrwalnikowe patogenów. Ponadto zarodniki patogenów mogące znajdować się na konstrukcji osłon, na folii czy pleksie/szkle też mają naruralne mechanizmy chroniące je przed oddziaływaniem toksycznych gazów. Od dwutlenku siarki faktycznie częściej giną szkodniki owadzie ukryte gdzieś na konstrukcji osłon aniżeli sprawcy chorób roślin. Dwutlenek siarki owszem pomaga nieco ograniczać zagrożenia pod osłonami, ale na rynku są już skuteczniejsze rozwiązania, które hobbyści mogą użyć i są bezpieczniejsze np. kwas podchlorawy