Tomatillo odmiany Chupon de Malinalco – duże, szpiczaste, żółte owoce

Miechunka o dużych, spiczastych owocach

Tomatillo czyli miechunka pomidorowa (Physalis ixocarpa) to coraz częściej uprawiane w Polsce warzywo z rodziny psiankowate. Można je uprawiać albo z siewu, albo przez zakup gotowych sadzonek. Uprawa może odbywać się w gruncie, jak również pod osłonami. Uprawa tomatillo jest taka sama jak uprawa papryki czy też pomidora pod kątem wymagań co do stanowiska. Nie wymaga żadnych dodatkowych działań np. przycinania pędów, prowadzenia na pędy itd.

Chupon de Malinalco to odmiana tomatillo znana choćby w USA. Jej nasiona można jednak kupić na rynku europejskim. Jest to roślina jednoroczna w Polsce. Odmiana ta tworzy dość dużą roślinę, która w warunkach Polski może osiągać nawet ponad 1,5 metra wysokości. Z uwagi na to, że pędy są delikatne a owoce na nich duże zwykle wymaga podwiązywania, aby się nie połamały.

Jest to odmiana wczesna, której okres wegetacji od siewu do zbioru pierwszego plonu wynosi około 70 dni w rejonach typowej uprawy. Taki okres można uzyskać np. w szklarni, a w gruncie może ta odmiana wolniej dojrzewać wskutek niższych temperatur. W uprawie DIONP od siewu nasion w kwietniu celem stworzenia własnych sadzonek do zbioru pierwszych owoców ze szklarni minęło 3,5-4 miesiące. Pierwsze zbiory DIONP miał w drugiej połowie lipca, a roślina cały czas tworzyła nowe owoce i dojrzewały kolejne. Przymrozek kończy wegetację tomatillo i roślina ginie.  

Liście są lancetowate i zielone tak jak pędy. Początkowo owoce małe, koloru zielonego, ukryte w zielonym mieszku stworzonym z liści kielicha, który znacząco się powiększa w trakcie wegetacji.

Owoce (jagody) początkowo zielone z czasem się przebarwiają na jasnożółty (cytrynowy) kolor. Jagody są spiczaste. Kształtem mogą przypominać niektóre odmiany papryk. Sam owoc może być o nierównych ściankach np. z wgłębieniami, jak również niektóre mogą mieć gładkie ścianki na kształt „rakiety”. Owoce tej odmiany mogą osiągać długość nawet do 10 cm, jednakże jest to zależne od warunków uprawy. W uprawie DIONP w pełni dojrzałe owoce miały około 6-7 cm.

Wewnątrz owoców jest białawy miąższ, w którym są drobne nasionka. Nasionka są białe, a z chwilą dojrzewania stają się brązowe. Owoce są gotowe do spożycia, kiedy zżółkną. Można je zbierać tak w czasie, gdy nasionka wewnątrz są jeszcze białawe, jak również, gdy zbrązowieją. Lepiej jednak zbierać plony na bieżąco, gdy owoce stają się cytrynowożółte.

Owoce mają słodko-kwaśny smak. Owoce są używane do robienia salsy, można je również gotować jak pomidory lub po prostu jeść na świeżo.

Autorzy: Paweł i Beata Bereś 

Opracowano na podstawie własnego doświadczenia i literatury. Wszelkie treści zamieszczone na tej stronie internetowej (teksty, zdjęcia itp.) podlegają ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019, poz. 1231 z późn. zm.). DIONP wyraża zgodę na wykorzystanie całości lub części powyższej informacji, pod warunkiem podania źródła i odnośnika do adresu strony internetowej www.dionp.pl