Wielopalczastość kolb kukurydzy – anomalia rozwojowa

Wielopalczastość kolb kukurydzy

Trudno jest znaleść jedną i tylko jedną przyczynę pojawu u roślin kukurydzy zjawiska wielopalczastości. Podaje się, że to choćby: wpływ m.in. suszy, wysokich temperatur, wiosennego gradobicia, zbyt gęstego siewu, dużych wahań temperatur, zbyt wysokiego nawożenia azotem, fitotoksycznego działania niektórych herbicydów systemicznych. Może to byc także reakcja roślin na słabe warunki uprawy np. na zbyt ubogich stanowiskach, na których rośliny wpadają w stresy biotyczne i abiotyczne.

Notowano różne reakcje odmian kukurydzy na sytuacje stresowe i niektóre odmiany na tym samym polu wykazywały wielopalczastość kolb, a inne nie. Bardzo często się zdarza, że pojaw tej anomalii ma miejsce na plantacjach dotkniętych przez suszę. Do zapoczątkowania tej anomalii może już dochodzić wtedy, gdy rośliny mają dopiero 8-10 liści (czerwiec), a więc jeszcze przed wytworzeniem kolb, które widać na zewnątrz rośliny.

Polecamy naszą najnowszą książkę

Miejski ogród. Uprawa warzyw i ziół na balkonach i tarasach.

Marzysz o warzywach z własnej uprawy, ale nie masz ogrodu? Mieszkasz w bloku i wydaje ci się, że nie możesz uprawiać ziół? Autorzy tej książki udowadniają, że warzywa i zioła można uprawiać prawie wszędzie! Dodatkowo pokażą Ci, jak zamienić balkony, tarasy i parapety w ogródki! Ten poradnik wprowadzi Cię w tajniki miejskiego ogrodnictwa.

Kup teraz

Wielopalczastość od innej znanej anomalii rozwojowej kukurydzy jaką jest wielokolbowość różni się tym, że z tego samego miejsca na węźle, z którego zwykle wyrasta kolba główna pojawia się po kilka kolb wtórnych wyrosłych z uśpionych zalążków. Tworzy się wówczas pęk małych kolb na kształt palców, stąd nazwa zaburzenia. Czasem to tylko dwie, a czasem 4-7 mini kolb. Każda z nich jest w jakimś sensie zdeformowana. Nie ma tu kolby głównej, która zwykle zanika. Mogą być sytuacje, że roślina wytworzy kolbę główną, a anomalia związana z wielopalczastością może się pojawić na niższych piętrach takiej rośliny.

Jest to groźna anomalia rozwojowa, jeżeli dotyka wiele roślin, bowiem redukuje wysokość plonu ziarna. Małe kolby bardzo często są słabo zaziarnione, albo też w ogóle nie mają ziarniaków. Poza tym często się zdarza, że takie kolby są silniej porażane przez choroby.

Jako, że do deformacji zawiązków kolb dochodzi jeszcze wiosną, stąd też nie da się przewidzieć pojawu wielopalczastości. Nie da się także przewidzieć na której odmianie się ujawni. W celu zmniejszenia ryzyka pojawu tej anomalii należy dążyć do zapewnienia roślinom optymalnych warunków do rozwoju, w tym przez dobór stanowiska o lepszej zasobności w wodę, dążenie do ograniczania strat wody z gleby np. przez nawadnianie, technologię siewu pasowego, siewu w mulcz. Konieczna jest obserwacja zachowania wysianych odmian w warunkach stresowych celem porównania ich reakcji na nie, w tym pod kątem pojawu anomalii rozwojowych. Na wiele czynników pogodowych człowiek nie ma jednak wpływu.